امیر من یک ماه شد..........پسرم نمونه یک نوزاد همراه، آرام، خوش اخلاق است........خستگی بارداری از تنم بیرون رفت با این همه آرامشی که به خانه مان اورد..........گاهی با خودم می گویم مگر در وجود این فرشته کوچولو چقدر می تواند نعمت  و برکت و رحمت باشد که این چنین آرامش بخش است........نفسهایش و بو کردنش برایم عین زندگی است........خودش و آرامشش برایم عین نعمت است...........و دوری از او برایم عین گمگشتگی..........

خدایا شکر به خاطر نعمتهای روز افزونت!