یک سال از روزی که متوجه حضور جوانه ای در بطنم شدم می گذرد هنوز هم یادآوری رمضان پارسال و این ایام دلم گرم می شود حالا پسرم دراغوشم جای گرفته بزرگترین لذت این روزهایم بزرگترین تسکین این روزهایم بوئیدن و بوسیدنش است...........لطافت بدنش سرمستم می کند.........نگاهای ممتدش وقتی در خانه راه می روم امیدی در من ایجاد می کند که تلاش که بکوشم برایش و برای خودم تا بتواینم لحظه لحظه با هم بودنمان را در یابیم!

عکس مربوط به ماه قبل: