کلی مطلب نوشته بودم برای گل پسرم که متاسفانه پرید.

 

یازده ماهگی اولین بار بود پای شیر خشک به خانمان باز شد اگر چه شیر دادنم هنوز قطع نشده ولی کم شدن شیرم و نیاز فیزیکی تو به شیر باعث شد دست به شیر کمکی بزن............روزهای اول برایم سخت بود دیدنت وقتی داری شیرخشک می خوری در مادری کردن به سبک خودم سخت بود دیدن بچه با شیشه و شیر خشک.........با وجود بغضهایی که دست از سر برنمی داشت توانستم با این قضیه کنار بیام............و برای خودم مدام تکرار می کردم که انقدر بچه ها هستند که شیر خشک می خورن و البته که شیر دادن و ندادن عاملی تاثیر گذار در مهر و محبت مادری ندارد خوشبختانه دکتر ها نوید این را دادن که حتی اگر شیری هم نباشد می تواند تا هر وقت که دلم خواست و حتی تا زمان زایمان بنوانم تو را در اغوش بگیرم و هر چند کم و محدود شیرت دهم تا بشود در اینده جبران این کمبود را بکنم...........که از این بابت خیلی خوشحالم که البته در اینده تصمیم می گیرم که تا 14 ماهگی شیردهی را ادامه دهم یا تا پایان بارداری.